دانخوری و آبخوری در طول تاریخ

در گذشته نه چندان دور دان مرغ که عمدتا شامل دانه های غلات بود بر روی زمین پاشیده می شد و یا اینکه داخل سینی ها کوچک و یا کانالهای دستی توزیع میگردید و این روشی بود که قرنها در پرورش مرغهای بومی استفاده می شده است و تا به امروز هم در نواحی روستائی ادامه دارد ، 

در سال ۱۹۳۸ میلادی اولین قدم در راستای تولید دانخوری تجاری با اختراع دانخوری زنجیری بر داشته شد و جالب اینکه از آن زمان تا به امروز این سیستم کماکان برای انواع طیور تجاری اعم از مرغ گوشتی و مرغ تخم گذار در قفس و مرغهای مادر مورد استفاده قرار میگیرد

همزمان با توسعه دانخوری های زنجیری ابتکاری دیگری در دست اقدام بود و آن توسعه دانخوری های دستی بشقابی آهنی بود که هر روز یک ایده جدید به آن اضافه میشد،

در ابتدا یک مخزن ذخیره در بالای بشقابها اضافه شد که با خوردن دان داخل آنها بوسیله مرغها به تدریج دان در اختیار آنها ا قرار می گرفت و انگار مرغها هم بخشی از نیروی کارگری داخل سالن بودنند که خودشان در توزیع دان کمک میکردنند و دیگر احتیاجی به توزیع مکرر دان در سالنها وجود نداشت ،

این مدل دانخوری در طول زمان تا به امروز دچار تغییرات زیادی شده است. امروزه بر خلاف نسلهای اولیه دانخوریهای بشقابی که تماما از جنس فلز بودنند آنها را از جنس پلاستیک می سازند،

بدلیل سادگی و هم بدلیل بهداشتی بودن و سادگی ضدعفونی آنها در مزارع پرورشی طیور زینتی و یا تولید کنندگان مرغ بومی مورد استفاده قرار میگیرند اما تولید کنندگان تجاری بزرگ تمایل زیادی به استفاده از سیستمهای خوراک دهی با حداکثر بهداشت ممکن و اتوماسیون را داشتند

در این سیستمها دان به جای انتقال با گاری و توزیع دستی در دانخوری های آویز بشقابی بوسیله سیستم اگری مخازن بالای بشقابها را پر می نمود چنانکه در این سیستمها دان داخل لوله بوسیله یک اگر از زیر سیلوی دان به سر بشقابها منتقل می گردد

بعد ها سیستم انتقال دیسکی جای سیستم انتقال اگری را گرفت که در آنها دیسکها بوسیله زنجیر ویا سیم بکسل حرکت می کردنند و دلیل آن انعطاف بیشتر آنها در مقایسه با اگرها فولادی بود.

در سال ۱۹۵۲ اولین دانخوری مدرن بشقابی پا به عرصه صنعت مرغداری آمریکا گذاشت و در آن تعدادی بشقاب فلزی به لوله ای متصل بودنند که دان را از طریق یک سوراخ کوچک در آن به داخل بشقابها می ریخت و در آن برای آنکه مطمئن باشند که دان به مقدار کم و دائمی در اختیار مرغ قرار بگیرد و ریخت و پاش نشود دان از طریق یک سوراخ به داخل یک قیف می ریخت و از آن به بشقاب راه پیدا میکرد .

 

دانخوری اولیه سال 1952

دانخوری اولیه

 

محبوبیت دانخوری بشقابی در سال ۱۹۶۹ در آمریکا بسیار افزایش یافت و این مدل دارای یک قیف قابل تنظیم بود که بوسیله آن مرغدار می توانست مقدار توزیع دان در بشقابها را تنظیم نماید. و در آن بشقابها دارای گریل بودنند و مانع می شد تا جوجه ها وارد بشقابها شوند و توزیع دان موثر تر انجام میشد ودر آنها دان ریزی بدلیل به هم زدن دان داخل بشقاب توسط جوجه ها به حداقل میرسید و از آنجائی که تعداد زیادی بشقاب بوسیله یک لوله تغذیه میشدند بوسیله آن می توانستند تعداد زیادی مرغ را همزمان با مقادیر یکسان دان تغذیه نمایند.

طراحی سیستم دانخوری به شکلی بود که مدیریت آن به سادگی قابل انجام بود و شاخص هایی که از پرورش با این نوع از دانخوری ها درگله های مختلف بدست می آمد ظهور اولین تیپ دانخوری بشقابی استاندارد را به ارمغان آورد

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *